Toen Richard me enkele weken geleden vroeg mee te gaan op reis, hoefde ik niet lang na te denken. Het was alweer even geleden en het kriebelde inmiddels weer behoorlijk.
Marokko zou het dit keer worden. Niet direct mijn droombestemming, maar zeker een land dat het ontdekken waard is. Het ligt op nog geen 4 uur vliegen van Nederland en brengt je toch in een totaal andere wereld. Ik was overigens al een keer eerder in Marokko geweest, maar deze dagtrip vanuit Spanje (Gibraltar) was een ware teleurstelling. Een iets te toeristisch uitstapje dat begon met een busreis, verder kreeg je een toneelstukje voorgeschoteld en mocht je verplicht luisteren naar enkele verkoopdemonstraties. Je kreeg niet eens een stempel in je paspoort! Een ervaring rijker, maar illusie armer keerde je nog dezelfde dag terug.
Dit zal mijn laatste bericht zijn. De afgelopen week heb ik in een recordtempo alle highlights in de omgeving van Los Angeles bezocht. Samen met Robin, een Belgische jongen die ik voor het eerst in Cairns heb ontmoet. Hij wist me binnen een paar minuten toch te overtuigen naar Vegas te gaan. Ik houd het kort dit keer en laat de foto’s het werk doen. Op dit moment ben ik in het huis van Mark en Amy. Het is half 9 in de morgen, ik lig nog in bed en hun dochterje Sophie hoor ik spelen in de kamer. Mark ontmoette ik zoals eerder gezegd een jaar of 5 geleden in Laos. Leuk om ze na zo lang weer te zien. Gisteren zijn we naar een bar in Venice geweest. Over deze week in Amerika kan ik een boek schrijven, maar dat doe ik niet. Ik heb er geen tijd meer voor en ben over een paar dagen terug in Nederland. Dan kan ik het persoonlijk komen vertellen. Vandaag ga ik met de twee Spaanse vrienden waarmee ik naar de basketbalwedstrijd ben geweest nog even toeren door Beverly Hills en Hollywood. Vanavond rond 6 uur kom ik terug naar Mark om in een Mexicaans restaurant mijn laatste avondmaal te nuttigen. Ik slaap hier dan nog een nacht en vlieg donderdag terug, vijdag tegen de avond kom ik dan aan in Amsterdam.
In sneltreinvaart een kort overzicht van wat ik hier gedaan heb. Hollywood, San Francisco, Alcatrez, Golden Gate Bridge, Yosemite National Park, Route 66, Grand Canyon, Las Vegas, Malibu, La Lakers vs Orlando Magic, Venice.
Tot slot wil ik jullie bedanken voor al jullie reacties tijdens mijn reis! Ik heb het iedere keer met veel plezier gelezen en het is goed om te weten dat zoveel mensen ondanks dat jullie ver weg zijn, op deze manier toch dichtbij zijn. Tot snel!
Het zit er bijna op in Fiji. Nog een paar uur en ik vlieg naar Los Angeles. Ik vlieg op dinsdag 8 maart om 22.50 uur en kom na 9 uur vliegen aan op dinsdag 8 maart om 12:05 uur in de middag. Een tijdmachine, terug in de tijd. lees verder »
BULA! Hoog tijd voor een update vanuit Fiji. Het heeft even geduurd, maar met reden. Ik heb de afgelopen 10 dagen doorgebracht op een eiland. Een eiland op 5 uur varen van het vasteland. Wat eigenlijk niet het vaste land is, maar het grootste eiland, of main island, zoals ze dat hier noemen. Een eiland zonder tv, internet en andere luxe zoals wij dat gewend zijn. Het eiland heeft vier bewoonde dorpen en een aantal resorts. lees verder »
Nadat ik Richard vorige week had afgezet op het vliegveld, ging mijn reis door Nieuw-Zeeland alleen verder. Eigenlijk op de manier zoals ik in oktober begonnen ben. En ik moet zeggen dat ik aan het alleen reizen alweer snel wende. Je hebt veel meer tijd voor jezelf en dus ook om weer eens een goede update te schrijven. lees verder »
Het einde van de tijd samen met Richard hier in Nieuw-Zeeland is in zicht. Vanmiddag zet ik hem af op het vliegveld van Auckland. Ruim een week later maak ik dezelfde gang om naar Fiji te vliegen. Mijn plan tot die tijd is om een kijkje te nemen op de peninsula ten noorden van Auckland. Ja, het zal even wennen worden alleen in het mooie witte busje. En niet alleen wennen, het zal vooral ook zeer stil worden. In eerste instantie wilde ik het liefst gelijktijdig met Richard door naar Fiji. Maar waarom eigenlijk, besefte ik me later. Dit land heeft nog zoveel moois te bieden. We zullen het de komende week wel zien. lees verder »
De hoogste tijd om jullie weer eens een update te geven. We tuffen nog steeds vrolijk in het rond op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Inmiddels hebben we een kleine 3.000 kilometer op de teller staan. Snelwegen kennen ze hier niet, de wegen zijn te vergelijken met provinciale wegen in Nederland. Je mag er wel 100 km per uur rijden. Onze snelheid is over het algemeen een stukje lager, we hebben alle tijd en er is zoveel moois te zien dat hard rijden niet nodig is. lees verder »
Afgelopen donderdag begon het echte avontuur in Nieuw-Zeeland. Na een lange vlucht kwam Richard aan in Christchurch. De eerste dagen bestonden vooral uit het bezoeken van Christchurch en natuurlijk moesten we op zoek naar een geschikte camper. Het Tourist Information Center bood uitkomst en met een hand vol folders gingen we op zoek naar een geschikt ‘vehicle’. Na een aantal telefoontjes en bezoekjes aan lokale dealers vonden we een geschikte camper. Camper kun je het eigenlijk niet noemen, het is meer een verbouwd busje. We hebben tot nu toe nog geen camper of busje gezien in een slechtere staat dan die van ons. Maar hij was ook wel erg goedkoop en we redden ons er best mee. lees verder »
Het lastigste van de verhaaltjes die ik schrijf, vind ik het verzinnen van een goede titel. Daar had ik dit keer niet zoveel moeite mee. Een titel moet een beetje prikkelend zijn, het moet de lezer als het ware het artikel intrekken. Met deze titel kun je veel kanten op. Ik heb in het online woordenboek gekeken naar de omschrijving voor het woord ‘extase’. Er was 1 omschrijving die het beste past in mijn geval: ‘Toestand van lichamelijke en geestelijke enthousiasme.’ lees verder »
Een gelukkig, gezond en succesvol 2011 voor jullie allemaal!
De feestdagen zitten er weer op, tijd om mijn koffers te pakken en aanstaande dinsdag naar Nieuw-Zeeland te vliegen. Ik heb twee hele leuke weken in een bruisend Sydney beleefd, maar het is meer dan voldoende nu. Het minimum verblijf in het hostel waar ik zat was 10 dagen, dat betekent dus dat je 10 dagen met dezelfde mensen in het hostel woont. Je leert elkaar dan goed kennen en het is leuk om te zien hoe je op het laatst met elkaar omgaat. De schroom is eraf en daardoor was de nieuwjaarsparty in het park erg gezellig! We hebben de hele dag in de brandende zon gewacht op het vuurwerk, uiteindelijk meer dan 14 uur. Af en toe een verkoelend biertje en heel veel water. Ik stond op een perfecte plek, mede door een aantal mensen van ons hostel die de nacht ervoor voor de hekken van het park hebben doorgebracht. lees verder »
Via deze site ga ik je zoveel mogelijk op de hoogte houden van de avonturen die ik tijdens mijn reizen beleef! Regelmatig post ik foto's, filmpjes en verslagen over mijn belevenissen.
